Muchołówka szara jest średnio licznym, lokalnie nielicznym ptakiem lęgowym całego kraju.
Na niżu jest szeroko rozpowszechniona we wszystkich lasach i większych zadrzewieniach, choć jest tam co najwyżej średnio liczna. Najobficiej zamieszkuje obecnie niektóre stare zadrzewienia miejskie
i podmiejskie oraz osady ludzkie.
W Kielcach stwierdzona dotychczas na kilkunastu stanowiskach położonych wśród większych zadrzewień.
Muchołówka szara jest łatwo rozpoznawalna po szarym upierzeniu, kreskowanym czole, ciemieniu
i spodzie ciała. Ma długi dziób, dużą głowę, płaskie czoło i często stroszące się ciemię. Jej skrzydła są szerokie i zaokrąglone. Jest nieco mniejsza od wróbla, długość ciała: 14-15 cm.
Pierwotnie był to gatunek lęgowy głównie przerzedzonych starych drzewostanów, zwłaszcza przejrzystych nadrzecznych (i liściastych). Obecnie bywa spotykany w niemal wszystkich typach lasów,
w zadrzewieniach śródpolnych, parkach i ogrodach,
a także pośród zabudowy wiejskiej i podmiejskiej.
Gniazduje w półotwartych dziuplach, także we wnękach i zakamarkach budynków.