Gil jest nielicznym, lokalnie średnio licznym ptakiem lęgowym kraju. Wielkością (15-17 cm), jest zbliżony do wróbla, lecz jest od niego większy z powodu bardziej korpulentnej sylwetki. Ma krótki, gruby dziób i czarną czapeczkę na głowie. Czarny ogon kontrastuje i białym kuprem i podogoniem. Samiec ma brzuch i pierś czerwoną a samica beżową. Upierzenie wierzchu ciała jest szare.         Gniazduje głównie w borach świerkowych i lasach z podszytem świerkowym lub jałowcowym, rzadziej w innych drzewostanach iglastych i niektórych liściastych. Sporadycznie odbywa lęgi w zadrzewieniach miejskich. Zimą koczuje, także w miastach odwiedzając karmniki.         Przeważnie osiadły, w Polsce zimą pojawiają się ptaki z północy i ze wschodu Europy. W Kielcach zimuje nielicznie, w latach 2000-2004 odnotowywany w ilościach od 200-400 osobników.         Zobacz podział na powierzchnie, na których prowadzone są badania w okresie zimowania.