Dzwoniec jest średnio licznym lub licznym ptakiem lęgowym. W Kielcach stwierdzono dotychczas ponad 100 par tego gatunku w wiekszości zbadanych obszarów.
Dzwoniec jest największym spośród zielonych łuszczaków o krępej budowie i masywnym, zawsze jasnym dziobie. We wszystkich szatach ma żółtą wstawkę na lotkach I-go rzędu oraz żółte plamy
u nasady ogona. Jest wielkości wróbla (długość ciała: 14-16 cm) i znacznie większy od zielonkawych czyżyka
i kulczyka.
Obecnie w wyniku powstania krajobrazu rolniczego jest rozpowszechniony we wszystkich środowiskach otwartych zawierających luźne skupiska drzew,
a zwłaszcza w osadach ludzkich. Występuje w parkach, ogrodach i nawet małych skupieniach zieleni miejskiej. Zamieszkuje także środowiska naturalne, jak brzegi lasów i śródleśnych polanek, młodniki na zrębach
i wzdłuż częściowo odlesionych dolin rzecznych.
Gniazdo buduje niezbyt wysoko na krzewach, często iglastych lub wyżej w koronach drzew.
Pożywienie dzwońca stanowią prawie wyłącznie nasiona chwastów. Zimą chętnie odwiedza karmniki.
Dzwoniec jest gatunkiem częściowo osiadłym. Część osobników zimuje. Przeloty: II³-IV, IX-XI